درجامعه و شاید بهتر باشد بگویم در فرهنگ منحط کنونی ما سرتاسر پر از تابوهایی است که در گذر زمان شکل گرفته اند و به جای کم شدن افزایش پیدا کرده اند.صکس٬مذهب٬خدا٬ناموس و دهها موضوع دیگر.در طی این سالها اراده ای نبوده است تا به شکستن آنها اقدام کند.فقط اطاعت بوده است٬اطاعت محض.

ناموس و ناموس پرستی و به معنای کلی غیرت و تعصب نه در فقط در خون ما ریشه گسترانده بلکه بسیاری از افراد در جوامع عقب افتاده را درگیر خود کرده است٬هرچند در جوامعی که از سنت به سوی مدرنیته گام برداشته اند این تابو سالهاست شکسته شده و آن معنایی که امروز ما به آن تمسک می جوییم رنگ باخته است.

بحث را محدود می کنیم٬امروزه صحبت درباره ناموس جز مسائل ممنوعه ما به شمار می رود.افراد هرچند که خود را مدرن٬روشنفکر٬پیرو مد و یا هر اسم دیگر بدانند هنوز به ناموس پرستی اعتقاد دارند و صحبت درباره آن جز خط قرمز آنان به شمار می رود.

نظر آنان شاید اینست که آنها مالک جسم و روح زنان هستند خواه هر نامی بر آن گذارند همسر٬خواهر٬مادر٬دوست و از این قبیل نامها.اعتقاد دارند همچون کالایی که می خرند و مالک آن محسوب می شوند٬صاحب اختیار زن نیز می باشند ٬نسبت به آنان حق دارند و نوعی برده داری مدرن!

اینان هستند که باید تعیین کنند زنان چگونه زندگی کنند.همچون ماشینی که می خرند و هزینه اش می کنند تا زیرپایشان باشد و همیشه آماده خدمت و هرگز از دستوراتشان تخطی نکند٬برای آن دزدگیر می گذارند تا کسی نتواند آنرا بدزد و حتی خطی بر آن بیاندازد.نگاه کنونی ما به زنان و دختران اطرافان همان نگاهمان به ماشین است.از نظر ما وقتی رابطه برقرار شد این به معنای پایان آزادی گذشته زن است٬حال ما هستیم که بر او فرمان می رانیم . او راهی ندارد جز اطاعت.دختر خوب کسی است که حرف گوش کن باشد٬مطیع باشد . آنهم مطیع محض!  ما از نداشتن آزادی می نالیم در حالیکه در جایش آزادی را به مسلخ می بریم در حالیکه تصویر درستی از معنای آن نداریم.هنوز سخت است که باور کنیم آزادی بی تعهدی نیست ٬توانایی انتخاب است و تعهد به آن انتخاب.

کدامیک از ما هستیم که وقتی با زن و دوست دخترمان به یک میهمانی می رویم٬بگذاریم او در جمع دیگری دور از ما بنشیند٬صحبت کند و ... . همیشه می خواهیم در کنارمان باشد تا مبادا آنرا از ما بدزدند.در جایی خواندم در میهمانی ها نباید گذاشت زوج ها کنار هم بنشینند چون این کار باعث می شود مدام یکدیگر را زیر نظر داشته باشند و فقط با هم صحبت کنند٬واقعا اگر قرار است این چنین باشد چه لزومی دارد این همه راه از خانه به مهمانی آمده باشند تا باهم صحبت کنند این کار در خانه یا هر جای دیگر هم که ممکن بود.

ما از چه هراس داریم؟ مدام تاکید می کنیم که وفادار باشد.وفادری یعنی چه؟ یعنی مالک جسم و روحی باشیم که متعلق به ما نیست!

چرا برآشفته می شویم در جمعی نگاه ها به سوی او باشد و سعی می کنیم به هر طریقی این سیر را برهم بزنیم٬ به جای اینکه بگوییم هان! از دور لذت ببرید! من و او برای همیم٬من از شما بهترم چون چیزی را دارم که شما دنبال آن هستید.

شک دارم اکثرا بتوانیم معنای درستی از عشق بگوییم٬ما عشق را با خیلی چیزها اشتباه می گیریم با حماقت٬ با شهوت و ... .عشق وقتی پدید آمد و آن انرژی که از سوی منبع ناشناخته ای که ما نام آنرا خدا گذاشته ایم در رگ های ما جاری شد٬دیگر نباید نگران این باشیم که معشوقه مان با چه کسان دیگری جز من معاشرت می کند٬می خوابد و عشق بازی می کند٬او هم باید همین حس را نسبت به ما پیدا کند.مهم اینست که ما با هم زندگی می کنیم و یا رابطه داریم٬روزها٬ماهها و شاید سال ها برای هم می خندیم٬حرف می زنیم و عشق بازی می کنیم و چه اهمیتی دارد که یک شب یا سه شب در این بین چه اتفاقی می افتد.واقعا مهم است؟همیشه از موضع قدرت رفتار می کنیم٬می خواهیم نشان دهیم که قدرتمندیم در حالیکه ضعیفیم٬بسیار ضعیف.هیچ کجا قانونی نوشته نشده که بخاطر ان هسته خرما یا هر اسم دیگری که بر آن می گذارند٬مسئولیم و باید فرمان برانیم.دوستی داشتم که به شوخی می گفت واقعا کسی که ویدیو دارد ٬سینما نمی رود؟

اگر اراده باشد تابوها به راحتی می شکند به همان راحتی که شیشه ها می شکند.البته در پابرجا ماندن این تابو بی شک تنها مردان مقصر نیستند!